ifl COMMENTATIO 



quibas novi Archontes, illique Sacrofancti, prae- 

 erant. In concilio inprimis Nicaeno ratio aristo- 

 cratico-oligarchica , quam Ecclefiae regiraen acce* 

 pit, confpicua erat; quod Concilium , quippe to* 

 tum orbem Christianum amplectens, Oecumeni- 

 cum deinceps dicebatur, nomine omnino confen- 

 taneo Ecclefiae Catholicae^ verae fidei patronae. 

 ac rectrici (i). Eo Episcopi , a Spiritu Sancto 

 ducti , non vero a Christianis , ut antea , misfi , 

 convenerunt , atque , utpote divina" auctoritate in- 

 ftructi, inftituta divina pro lubitu permutare coe- 

 perunt (a). Primarium tamen locum in hoc Con«i 

 cilio occupavit Imperator Conftantinus, ipfe Chris- 

 tianus, qui clericorum decreta auctoritate fua fan- 

 civit , quique etiam , quippe homo Orientalis , pom- 

 pam orientalem , ad quam pronus erat , in Religio- 

 nis Christianae ritus externos induxit. Conftanti- 

 ni autem fuccesfores , excepto Juliano , eandem viam 

 ingresfi , quin ulterius etiam progresfi , gentilium 

 religionem abrogarunt , et eo fuas intenderunt vires , 

 ut Religio Christiana , quae privatis conatibus 

 praecedenti periodo propagata fuerat, publici auc« 

 toritate omnibus praedicaretur, atque totius Im- 

 perii Religio conftitueretur. 

 Inter Episcopos in Ecclefiae gubernatione prae- 



va- 



(i) Villers, !. c. pag. 384 et 385- 



(a) Conf. Theiner, Einfihruitg der Pritster-Ekehfg- 

 kiit ,' firsrer Band , pag. 83. 



