THEOLOGI C A. J5 



evanuerunt , cum Arabes , . novae religionis no- 

 vique in Oriente Imperii auctores , exfliterunt. 

 Praefidia, quae in promptu erant, et alia, quae 

 fortuna afferebat , fedulo adhibuerunt Episcopi 

 Romani, ut monarchiam fuam conderent ftabili- 

 Tentque (i). Solus igitur fupererat Episcopus 

 Confhntinopolitanus , potestatis Pontificis Romani 

 aemulus; frustra hic fefe Patriarcham Oecumenicum 

 dixit , qui titulus cum fede labente non congrue- 

 bat. Papae hoc nomen , quod antea antichristianum 

 dixerat Gregorius magnus (590) , fibi proprium fum- 

 ferunt Romani , postquam de hdc re acriter cum 

 Patriarchis .Conftantinopolitanis contenderant , qui 

 devicti e palaeflra recesferunt. Et ab hoc inde 

 tempore monarchia Romana, ab omnibus agnita, 

 locum primarium in orbe Christiano tenuit. 



Medio tandem faeculo VIII, monarchia illa, 

 quae hucusque ecclefiastica fuerat , civilem asfe- 

 cuta est auctoritatem , cum Papae dominium terres- 

 tre obtinerent ; hi enim , hujus aetatis initio, auxi- 

 lium adversus Longobardos ab Imperatore Orientali 

 iterum iterumque frustra flagitantes, fefe tandem 

 ad reges Francicos contulerunt. Pepinus, pala- 

 tii ^ praefectus , Stephano III. opem praeflitit, 

 qui grati animi caufa coronam Francorum Pepino 



ob- 



CO Conf. Planck, Cefchichte der Gefellfch. F,rfssfum g , 

 zweyter Band, p. 658. fqq.j « Villers, 1. c. p. 393. 



