32 



COMMENTATIO 



debant, primarium, medio faec. XI, tenebant 

 locum. Utriusque igitur regni conditio et fata 

 jam nobis funt enarranda. 



Regni gerundi onus,quodCaroli magni fuccesfo- 

 res pro fua 1 debilitate haud amplius fustinere pos- 

 fent, Hugo Capetus (i) non tantum levavit, fed 

 probante Papa 1 totum fibi ferendum fumfit (987). 

 Hunc qui exceperurit , Robertus II C996) et Hen- 

 ricus I (1031), domesticis atque intestinis litibus 

 impliciti ad imperii fplendorem parum contule- 

 runt (2). Henricus I. frustra Normannorum in 

 GalM occidentali invalescentium progresfus cohi- 

 bere conatus est , ab iisque plus femel profliga- 

 tus, Gulielmo Debellatori (1045), Galliae pro- 

 vinciam, quam ab anno jam 912 tenebant, Nor- 

 manniamque dixerant, conccdcrc coactus fuit. Nec 

 feliciter magis emendationem , quam fpectaverat, cleri, 

 exfecutus est. Henrici filius,Philippus I, qui patri , 

 anno 1060 , fuccedens , ad annum usque 1108 regna- 

 vit, diuturno hoc principatu magis, quam praecla- 

 ris factis, inclaruit. Vidit enim metuendam jara 

 Gulielmi Debellatoris potestatem valde adauctam, 

 cum Dux ille Normannorum Angliam (1067), fub 



im- 



(1) Conf. Planck, pag. 297 fcqq. 



(2) Regis hujus cum Papi, Benedicto V. lites de Ber- 

 tha uxore dimittenda fufe narravh Planck, 1. c. III., pag. 

 131 feqq. 



