THEOLOGICA. 3$ 



impefium fuum redigeret, neque rex tantae hos- 

 tis futuri fortunae ullo modo obfisteret. Brevi 

 virium Normannorum increscentium efFectus fenfit 

 Philippus ; Angliae enim Debellator in mediam 

 Galliam arma tulit , et tota" regione fortasfe poti- 

 tus fuisfet, nifi mors victorem intercepisfet. Eun- 

 dem Philippum erga Gregorium ignaviter se geren- 

 tem, in altera hujus commentationis parte inve- 

 niemus (1). 



Anglos , ut jam diximus , Germanorum indolem , 

 magis quam Gallos , retulisfe , cuicunque utriusque 

 gentis mores, characterem et fata reputanti facile 

 patebit. Ex feptem regnis , Heptarchia dictis , in 

 Mc regione a Saxonibus conditis (440), unum, 

 auctoribus Danis, exstiterat regnum (1017). Ulti- 

 mus ex ftirpe Danorum rex fuit Eduardus (1043) ; 

 quo fine prole defuncto , Anglia rurfus cuicun- 

 que magna fuscipienti ac fortuna fidenti patebat. 

 Talem opportunitatem negligere non erat Norman- 

 norum; Guilielmus ita continuo hanc regionerri 

 cum copiis haud contemnendis aggresfus est , et ^ 

 devicto Milcolumbo, Scothiae rege, expulfo com- 

 petitore Edgardo , occifo aemulo Heraldo , regnum 

 sibi fubegit Anglosque plus femel rebellantes do- 

 muit. Pacatjt tandem h^c regione, res publicas 

 ordinavit , animos fedavit, et Treugae edictum, quo 

 certis diebus jus privatae vindictae exercere veta- 



ba- 



(1) Conferatur bujut Commentatiouis Part. II. Cap. II. §. 4. 



c 



