THEOLOGICA. 3J 



rant. In Scandinavia 1 partim habitantes, Sueci, 

 Norvegi, Dani, feu nniverfe Normanni, diceban! 

 tur; partim in Rusfia adLapones , Finnos, Litha- 

 vos aliosque referebantur. 



Horum barbarorum principes vel duces nonnulli 

 famam facinoribus extenderunt ; in his maxime 

 Ganutus, Danorum rex, inclaruit, qui, occifo 

 Ethelrede (1014), Angliam invadens , et , depulfo 

 Olao (1018), Norvegiam depopulans, cognomen 

 Magni adeptusest. Melioris conditionis auctor ex- 

 stitit Wladimirus , Rusfiae Dux (987) ; facra Eccle- 

 fiae Graecae amplexus, gentis fuae mores religionis 

 Christianae ope emendavit, quod regina Helena 

 C940, ejus mater, et Adelbertus, praeco a Ger- 

 maniae Imperatore misfus, efficere frustra tentave- 

 rant (1). Succesfus tamen magis diulurnos ha- 

 buisfent Wladimiri conatus, nisi ipse coeptis no- 

 cuisfet; dividit nimirum O015) regnum fuum 

 mter filios, qui, disfidia inter fe moventes, 

 plebis imbecillitate ad fuum commodum abuti ma- 

 gis, quam hujus emendationi infervire ftudue- 

 runt. — Melius res in Suecid cecidit. Olaphus, 

 hujus regionis rex, multum ad religionis Christial 

 nae in remota hac Europae parte propagationem 

 contulit (1019). Qua in re feliciter Sigfridi, Epis- 

 copi , ope ufus est , qui non tantum inter Suevos 



op- 



CO Conr. Ciefeler, Kirchengcfchichte, H. Bd. I. Abth, 

 pag. 274. x 



C a 



