THEOLOGICA. 45 



regna novaeque gentes, quae, torrentis inftar, 

 civilia imperia evertentes, Ecclefiastico fe addixe- 

 rant; nimirum moralia religionis Christianae pla 

 cita eorum mentes adverterant, et, cum melioris 

 conditionis femina proferrent , facra Christiana 

 amplectentes , hierarchiae fimul imperio fe fubmi- 

 ferunt (i). Pontifices vero Romani , his oppor- 

 tunitatibus diligenter utentes, monarchiam fuam 

 indies firmiorem reddere continuo ftuduerunt (2). 

 Attamen fua ftudia fiugulae gentes in religionem 

 Christianam transtulerunt , et diverfa pro his ratione 

 fefe erga hierarchiam gesferunt. Auctoritas enim 

 clericorum, quae in Italia fuprema evaferat, in 

 aliis regionibus , medio faeculo XI , magnopere 

 restringebatur ; imo tot modis principes rebus fa- 

 cris fefe immiscebant, tanta jura in Ecclefiam 

 fibi vindicabant, et vinculo tam arcto praepoten- 

 tium clericorum dominium cum imperio civili con- 

 nectebatur, ut multi tunc temporis de Laicorum 

 auctoritate in rebus Ecclefiasticis minuenda, ne- 

 mo vero de hac prorfus tollenda, cogitare aufus 



fuisfet. 



Quo rectius de Hierarchiae Romanae auctoritate 

 in variis regionibus diverfa judicemus , lubet hanc 



in 



(O Conf. Robertfon, The history of Charlet V., Vol.I. 

 Sect. 1 pag. 65. 



(1) Conf. Villers, Esfai fur Vinfiuente de la Riforma- 

 lion di Luihtr, pag. 398 et 399. 



