THEOLOGICA. 47 



Pontifices Romanos auctoritatem civilem a Pepi- 

 no et Carolo accepisfe (1), monarchiae ultramon- 

 tanae moderandae curam retinere cupiebant; Papae 

 vero, beneficii immemores, fuam terrestrem di- 

 tionem lubentius ex ficta quSdam Contantini do- 

 natione (2) repetebant, et fummo odio peculiaria 

 Ecclefiae gallicanae jura profequebantur , quae ta- 

 men adverfus Papas in Ecclefia univerfe regunda, 

 m Synodis auctoritate fua convocandis (3), in 

 Christianorum coetibus et Clericorum bonis admi- 

 nistrandis nonnulli Galliae reges , adjuvantibns haud 

 raro ipfis Episcopis, fortiter fibi vindicarunt (4). 

 Clericorum vero auctoritas in Germania multo 

 magis circumfcripta erat ; imo hierarchia ibi civili 

 imperio fubjecta videbatur ; jugo extraneo Paparum 

 repugnabant Germani, qui, cum variis gentibus 

 coalescentes , indolem tamen fibi propriam reti- 

 nuerant; imperium illud fpirituale liberalioribus 

 fuis ftudiis et fenfui justi, quem jam exferebant, 

 plane adverfabatur. Praeterea imperii occidentalis 



fe- 



(0 Conf. Planck, I. c. II. B. pag. 766 feqq. 



(2) Conf. Gieseler, 1. c. , II B. Erfte Abth. nota (r), 

 pag. 147« 



C3) Johannes VIII. C872) primus contenderat penes folos 

 Papas esfe concilia convocare, fed frustra; principes, adGre- 

 gorium VII. usque, hoc jus in ditionibus fuis finguli retinue- 

 rant. Conf. pianck, 1. c. III. B. pag. 412 feqq. I. c. IV. B. 

 Erfte Absch. 



(4) Vid. Planck, I. c. III. B. pag. 3S feqq. et 169 feqq. 



