THEOLQGICA. 55 



gratid, de anima 1 ec de conciliorum auctoritate 

 fatis inepta edens, quamvis bono, ut videtur, 

 consilio (i). 



Etfi natione Germanus, gentis fuae indolem mi- 

 nime expresfit Leo ; homo fuit turbulentus , acer 

 atque inquietus , qui nunquam a futilibus laboribu* 

 fusceptis requiescens, ad hos tuendos peragendos- 

 que prudentem Ecclefiae gubernationem, quam ora- 

 nes defiderabant , neglexit. 



$. *• . 

 Victor II. (1055— 1057). 



Post multa de novo Pap& eligendo disfidia, quae 

 per integrum annum duraverunt, clerus Romanus 

 Leonis IX. fuccesforem, qui Henrico III. pvopo- 

 neretur, defignandi curam Hildebrando, id tem- 

 poris fubdiacono , mandavit , qui Gebehardum , 

 Episcopum Eichftadtienfem atque intimum Imperato- 

 ris confiliarium , nomine Victoris II, ad hoc mu« 

 nus obeundmn Romanis obtulit (2). Quod non 

 nifi aegre asfenfu fuo confirmavit Imperator (3), 



quum , 



O) Conf. Venema, Ecclef. Hist. Torn. V. pag. 581. 



(2) Hoc ab Episcopis Moguntiae congrcgatis factum fuisf» 

 haud accurate dlxit Her mannus Co n trac t us, in Chrtn: 

 grafhidy ad annum 1034. fine. 



(3) Dc hac Gebehardi, ad fedem papalem «lectione coa- 

 feratur oranino Planck, I. e. IV. I. Abfcha. pag. 47— »1. 



