*8 COMMENTATIO 



quibus inftitutis Abbates Rerno et Odo (927) ad 

 genuinam regulam Benedictinam , alibi depravatam , 

 monasterium fuum reducere conati fuerant (1). 

 Hildebrandus autem discendi ftudio ac conrtantia* 

 fua" in obfervandis regulis praefcriptis brevi inter 

 monachos enituit ; omnes vires eo intendit ut ani- 

 mi pertinaciam pravasque cupiditates fuperaret (2); 

 et ita jam haec feveriora fuscepit ftudia, quorum 

 vis in ejus inftitutis deinceps confpicua fuit. No- 

 minis celebritatem fenfim nactus est , ut adeo fama 

 ejus ad Imperatorem , Henricum III , perveniret , 

 qui eum ad fe accerfiVit, et non ftne favoris fui 

 testimoniis dimifit. 



Nec diu post Hildebrandus ad Prioris dignita- 

 tem evectus esfe videtur; hoc enim munere jam 

 fungebatur, quum Leo IX. , ab Henrico III. (1048) 

 Papa defignatus et e fynodo Wormatenfi Romam 

 proficiscens , monasterium Cluniacenfe adiret (3). 



§. 2. 



Hildcbrandi vita Ecclefiastica , ad annum 1073. 



Cum Hildebrandus LeonelX., in monasterio Clu- 

 niacenfi morante , familiariter uteretur , hunc ita 



agen- 



(i) Conf. Vabillon, Annales Benett. etc. ad faeculum 

 V. Tom. I. png. 68, et att faeculum IX "Tom. II. pag. 460- 

 (2) Oito Frising. , Chren. Lib. VI. Cap. 32. 

 (S) Conf. Planck, I. c. IV« B. I. Ab. pag. 43 fqq. 



