T HE 0'LQG I C A. 7t" 



liam , ubi fimonia niaxime grasfabatur, a Papi 

 misfus est, ibique tamprosperos habuit fuccesfus , J 

 ut per breve tempus fimoniam, nifi fustulerit, 1 

 fortiter faltem represferit , et clericorum haud pau- 

 cos" ad melibrem mentem addnxerit (i). 



Infequenti' anno (1057), Stephanus IX, ad fe-' 

 dem papalem evectus , Hlldebrandum , e Gallia" re- 1 

 ducem, ad Agnetem , Henrici IV. matrem, mi- 

 fit (2) , fed anteaquam iter fusciperet legatus , 

 Papa documento , nobis omnino memorando , os-' 

 tendit , quanti jam ponderis in Ecdefia adminiftran- 

 da Hildebrandi fententia esiet. Stepbanus nimi- 

 rum clerum populumque Romanum convocavit , 

 et ab his postulavit, ut pollicercntur neminem, fr 

 ipfe obiret , Papam creatum iri , anteaquam Hilde- 

 brandus reverfus esiet fententiamque de futurl 

 electione dedrsfet (3). Sed quamvis RomanorumJ 

 proceres hoc promitterent , promisfis tamen non J 



fte- 



(r) Etiam auctoritate fuA concilium Lugduni hunc in finemcon- 

 voca<-it. Confera-ur Planck, I. c. IV. B. I. Ab. pag. 52 et 53^ 



(2} Llorente prorfuscrrasfe videtur, cum diceret, (loco fu- 

 pracitato , pag. 335 et 337 ,Tom. lOHildebrandum tunc le- 

 gatum ad Imperatricem Graecorum Conftantinopolin misfum 

 fuisfe. Conf. Jol-.. Voigt, Hildebrand, und fein Zeitai- 

 ttr, I Th. pag. 49: et auctores ibi citatk 



(3) Quod difertis verbis narravit. P. Damianus, in Epi- 

 ftola ad H enri cum, Episcopum Ravennatenfem , quae est in 

 Damiani Operibui , a Cajetano Collectis , Epist. Lib? 

 III. Epift IV. Conf. Planck, 1. c. IV. B I. Ab.,pag s<S. 



