T H E O L O G I C A. 73 



tur , quolites cum Imperatore de Papis eligendis di- 

 rimerentur , atque efficacisfimum vinculum inter ci- 

 vile imperium et facrum folveretur (1). Ab hoc 

 ita tempore Paparum electio penes folos Cardina- 

 les fuit , approbatio vero penes populum , et con- 

 firmationis honos penes Imperatorem. Novum 

 hoc inftitutum tanti fuit in hierarchiae progresfi- 

 bus momenti tantamque vim in posterum habuit , 

 ut, (i hoc unum clericorum gratia" praeftitisfet Hil- 

 debrandus, ab his in aeternum coli, a ceteris fa- 

 mofus haberi mereretur. 



Vis hujus Cardinalium collegii jam ftatim post 

 obitum Nicolai II. (1061) cernebatur; cum enim 

 varii Ecclefiae atque Imperii ordines de jure uovum 

 Papam eligendi acriter inter fe disputarent (2) , 

 Hildebrandus eo rem perduxit , ut Cardinales , Im- 

 peratoris approbationem haud exfpectantes , Anfel- 

 mum Lucenfem , qui ftatim Alexandri II. nomen 

 fumfit , auctoritate ac jure fuo Papam confecrarent. 

 Qua de re Henricus IV. conquestus alium Papam 

 exercitu flipatum Romam mifit , fed frustra ; nam 

 jam hac opportunitate fenfit praevalentes magni cu- 

 jusdam ingenii vires. 



Ini- 



(1) Videatur de hoc inftituto et Cardinalium nominis ety- 

 mologia quae dicta funt hujus Commcruationis, Pa t. I. Cap. 



III. *• 4. 



(») Lites et disfidia de novi Papae clectionc uberius expo* 

 fuit Planck, 1. c. IV. B. I. Ab. pag. 81 feqq. 



