U C O M M E N T A T I O 



ratori praeltando adftricti erant (1); a quo , cura 

 munus inirent , lituo (2) feu baculo et annulo, 

 obedientiae et futurae conjunctionis cura imperio 

 civili fignis , ornabantur (3). Mos ille , ex Im- 

 peratorum beneficiis et Clericorum gratd voluntate 

 ortus , legis et officii deinceps vim habuit , adeo 

 ut Episcopi non tantum dignitatem fuam ab Im- 

 peratore acciperent , fed in hujus patrocinium et 

 clientelam fe committere ejusdemque vafallos fe pro- 

 fiteri viderentur, regalibus praediis a folo Impera- 

 tore concedendis fruentes (4). Ex e&dem Investi- 

 turae lege , Imperator rerum Ecclefiae in Germaniil 

 et Longobardia" , nifi curam , tutelam faltem fibi 

 tribuebat , Ecclefiam ab omni periculo tutam prae- 

 ftare conabatur, atque hinc univerfae hierarchiae 

 moderandae jus fibi deducebat. Itaque noii miran- 

 dum est , hoc Investiturae inftitutum Gregorio VII. 

 valde displicuisfe; Imperatores enim, fibi tantam 

 auctoritatem in clericorum rebus vindicantes , fu- 

 premi Romae pontificis auctoritati magnopere ob- 

 trectare videbantur. Attamen cnm Gregorius hu- 

 jus confuetudinis vim ad clericos fedi Romanae 



de- 



fi) Conf. Heeren, 1. c. pag. 6;. 



(?) Hoc Episcoporum va^vTfov, nili ab Auguribus rautua- 

 tura , faltera litui auguralis imaginem refert. 



(3) Conf. Planclc, 1. c. , pag. iii , ct ibi nota (8). 



(4) Conf. J. G i e s e 1 e r, 1. c. II. B. I. Ab. , pag. 193— li>8 ; 

 Planck, 1. C. III. B. pag. 468, §. 16. 



