$o C M M E N T A T I O 



procerum animos ab Henrico IV. alienaret , fibi- 

 que omnes quam maxime devinciret. Primum ita 

 in concilio, Romae convocato , Gregorius testatus 

 est , fe discordiae et turbarum motarum auctorem 

 non fuisfe, imo fe frustra, epistolis misfis , Hen- 

 ricum ad meliorem mentem adducere voluisfe (i). 

 Quam ob rem clerici decreverunt, Curienfem Epis- 

 copum legatum in Germaniam esfe mittendum, 

 qui decretorum , inconcilio editorum , etexcommu- 

 nicationis , jam imminentis , Imperatorem certiorem 

 faceret , eumque Simoniae reum declararet; quoniam 

 munerum Ecclefiasticorum nundinandorum jus,invi- 

 tis Papae decretis , retinebat (a). — Henricus IV. 

 primum fubmisfe erga Gregorium VII. fe gesfit , 

 verum , victoria de Imperii hostibus reportata , 

 animum auxit, et iis , quae antea promiserat , pu- 

 blice non ftare aufus est. Papa, de hac injuria" 

 frustra questus , Iniperatorem per legatos Romam 

 citavit (1076) (3), fed hic , animo elatior, haud 

 fine asperioribus verbis legationem papalem dimi- 

 fit et ftatim , fynodo Wormatiae convocata , Gre- 

 gorio , fcelerum variorum accufato , pontificatum 



abro- 



(1) Vid. Gregorii Epistclai , Lib I. epist. 9. 11, aliae. 



(2) Vid. Venema, Hist. E e c!ej~., Tom. V, pag. 618. Conf. 

 Annae Comnenae, Alexiados in corpore Uisi. Byzan* 

 tiaae , Lib. 1. pag. 31. 



(3) Conf. Gieselcr, 1. , II. B. II. Abtli. , pag. 16; 

 Gregorii episiola ad Henricum, Lib. 111. epist. 10 i 

 Planck, 1. c. IV. I. B. Ab. , p. 162. 



