ioo COMMENTATIO 



Longum est omnes confiliorum Hildebrandi iti- 

 variis regionibus effectus enarrare. Nullos fuis 

 curis indignos existimavit; in Africae oras non tni- 

 nus , quam in remotiores Europae feptentrionalis 

 partes , ut Hierarchiae auctoritatem promoveret , 

 epistolas mifit (r). Quid ! quod ad Anzerum , 

 Saracenorum regem ethnicum , fcripfit , atque eum 

 longe placidius allocutus est, quam unquam reges 

 Christianos (2). Nec Afiaticos Christianos neglexit; 

 cum enim Henricum IV. ad expeditionem crucia- 

 tam fuscipiendam adducere conaretur, ut Graecos 

 et Armenios Chriftianos , hoc bello Ecclefiae Ro- 

 manae fubjiceret, in primis fpectasfe videtur (3). 



Sec haec omnia parvi funt facienda, fi Dic- 

 tatum ob oculos habeamus , quo ad audaciae 

 fastigium pervenit (4). Continet ille viginti fep- 

 tem articulos, quorum finguli eo univerfe ten- 

 dunt, ut omnia in Ecclefiam jura Imperatori pla- 



ne 



(0 Exempli grati4 ad Cyriacum, Carthaginienfem archl- 

 Episcopura, Lib. III, epist. i9;ad Hipponenfes, Lib. III, epist. 

 aoj ad Demetrium, regem Rusforum, Lib. II, epist. 74; ad 

 Saenium, regem Danoruw, Lib. II, epist. 75» ad regem Sue- 

 ciae, Lib. VIII. epist. II, aliae. 



(1) Vid. Epistolae Gregorii, Lib. III, epist. ai. 



(3) Quam conjecturam uberius expofuit Heeren, CevtU 

 g:t> dtr kruis.ogun . pag 78. 



(4) Hunc dictatum invenies in Gieseler, Kirchengefehick- 

 te, II. B. II. Abth. , pag. 7, in Gregorii Epistolarnm , Lib. 

 II epist. 55; et in Febronio, De ftatu Eecleftae , Tora. 

 UI , pag. 56 . «l«bi. 



