I N T R O I T U S. 



V^uemadmodum de plerisque doctrinae locis ^ 

 ter eruditos disputari folet , fic quoque quaeri- 

 tur, de caufa juris et obligationis , quae e 

 pactis oriuntur. Longum autem et a nostro pro- 

 pofito alienum foret diverfas fententias enumerare ; 

 iis vero fcriptoribus asfentiendum videtur, qui de 

 vi conventionum e naturae jure lic fere dispu- 

 tant fi). Homini concesfa est facultas disponendi 

 de juribus fuis , igitur illa quoque in alterum 

 transferre potest. Nobis enim hac nostra libertate 

 itti licet, falvis aliorum juribus. Quodfi igitui* 

 fufRcienter alteri voluntatem nostram declaravimus , 

 portionem quamdam libertatis nostrae in aliorum 

 arbitrium conferendi, et alter promisfionem accep- 

 tavit , fequitur portionem illam libertatis nostrae 

 non amplius ad nos pertinere et in alterius potes- 

 tate verfari. Hinc igitur conftare Videtur per pac- 

 tum, jus , quod promisfor habuit, in promisfarium 

 transferri , etiamii nulla datio aut facti praeftatio 

 accesferit. Cum autem a fancta pactorum obferva-» 

 tione praefertim pendet jurium confervatio et tutela, 



quae 



'i) Cf. Haus, Elem. jur. nat. §. 167 et qui ab eo citart- 

 tur. 



A 2 



