J U R I D I C A. } 



tur, quaerendum tamen est, an Romani in infan- 

 tia jurisprudentiae , ubi eorum de voluntate huma- 

 na opiniones parum certae ac definitae erant, eo 

 ducti fuerint ingenii acumine, ut hanc ob caufam 

 vim obligandi pactis detraherent ? Sit cuique fua 

 opinio , equidem vero illud affirmare non aufim ; 

 verum potius ipfis his parum claris de naturali 

 jure ideis tribuendum videtur, quare pacta apud 

 Romanos , ubi prima jurisprudentiae jecerunt fun- 

 damenta, actionem non produxerint. Solent enim 

 populi, qui nondum ad certum culturae gradum 

 pervenerunt , vim voluntatis humanaeignorare, ex- 

 ternisque fignis indigent , quibus repraefentant quid 

 inter eos actum est. Idem apud Romanos obti- 

 nuisfe videtur, qui uti in omnibus negotiis formu- 

 lis erant addicti , fic quoque in nostra materia for- 

 mulariam jurisprudentiam introduxerunt. (i) An- 

 tiquisfimis enim temporibus violarunt faepius con- 

 ventiones , quocirca Numa Pompilius templum Bo- 

 nae Fidei dicavit, ut ita per religionem efficeret 

 quod ob intellectus infantiam faepius locum non 

 habebat , nempe ut fidem datam fervarent. (2) 

 Cum vero interfit civium, negotia, quae fecum 

 invicem iniverunt, fervari, medium introduci de- 

 buit , quo promisfarius cogere promittentem pos- 

 -fet, ut fuae obligationi fatisfaceret. Ideoque con- 



ven- 



(1) Cf. Heinecc. in Orat. de jsrisprudemia formularia. 



(2) Vid. Modderman 1.1. p. 58-61. 



