J U R I D I C A. 37 



niunt , rationcm fufficientem a lege approbatam , ob 

 quam convcntio actionem producit. Hac igkur de« 

 finitione contractus a pactis distinguuntur , verum 

 non ab illis pactis , quae vel a Praetore vel a 

 lege civili comprobata funt. Melius igitur definie- 

 mus, esfe complexum requifitorum quae acksfe 

 debent , ut conventio per fe ex gcnerali juris fanc- 

 tionc primitus obligationem civflem plenam pro- 

 ducere posfit (i). Pactura caret caufa civili obli- 

 gandi , minime vero conrractus , idcoque actionem 

 prod-icit, non ex lege fpeciali, uti hypothecae pac- 

 tum , conftituti e. f. p., fed ex regulis juris ci- 

 vilis generalioribus. Haec vero caufa vel e forma 

 negotiorum , per legem praefcripta et a contrahen- 

 tibus obfervata , vel ex facto quodam promisfo et 

 praestito , vel denique ex promisfa clationc et a 

 promittente imphtd repetenda est. Forma autem 

 conventionum vel in folenni rei praestatione , vel 

 in Iblenni verborum conceptione, vel in folo con- 

 fenfu , vel in literis confistit ; unde contractus 

 reales , verbales , confenfuales et literales. Omni- 

 bus vero his contractibus hoc peculiare est, quod 

 quotidianus ufus fingulis negottis peculiarem dedit 

 determinationem et his convenientem actionis for- 

 mulam (2). Antiquo enim jure contractus non 

 tantum caufam , fed et nomen requirebat. Hunc 



in 



(1) Vid. Gliick, 1. 1. Tom. IV. P. I. §. 306 fq. 

 (*) ViJ. Mocldcrman, 1. 1. p. 67. 



