44 C M M E N T A T I O 



„ ment aux regles touchant ia preuve des conven- 

 „ tions." (i) Doctrinam igitur juris Rom. de 

 caufa civili obligandi jus Hodiernum ignorat , fan- 

 civit vero principium antiqui juris Francici, folus 

 confenfus obligat. Discrimen idcirco inter pacta 

 et contractus jure nostro evanuit (2) , pariter ac 

 divifio pactorum in Praetoria, legitima et adjec- 

 ta ; nec amplius distinguimus inter contractus 

 verbales , reales , confenfuales et literales. Nam 

 verborum obligatio five flipulatio in rite facta in- 

 terrogatioiie et congrua ad eara responfione con- 

 listebat; in ufu vero apud nos non est, nam 

 promisfio quocunque modo facta obligat ; unde 

 fidejusfio , qaae in jure Rom. per ftipulationem fie- 

 bat, jure nostro folo confenfu est perfecta (3). 

 Confenfuales autem contractus in jure nostro aeque 

 ac in jure Rom. folo confenfu perfecti fnnt. Con- 

 tractus reales porro non nifi rei praestacione olim 

 perficiebantur ; fola igitur promisfio mutuum prae- 

 ftandi jure Rom. non valebat: aliter vero Codex 



Civ. : 



(1) Cf. Duranton, I. I. N". 46 — 50. 



(V) Verum quidem est aliquando Codicem uti vocc pacte; 

 fed nullum discrimen facit ratione actionis: nam Cod. Civ- 

 eas conventiones pacta et contractus vocat, quas jus Rom. 

 una alterave harum vocutn infignivit; quod inde repetendum, 

 quia antiquorum Francicorum Jctorum fcribendi ratio ad juris 

 R>m. praecepta fefe excoluit. Vid. Zacliariae, I. 1. Tom. II. 

 §. 340. nota 4. 



(3) Vid. D u r a n t n , 1. 1 §.45. 



