J U R I D I C A. 41 



esfe abolitnm , fi confulemus disceptationes , quae 

 tempore quo art. 2181. redigcbatur , inftitutae 

 funt: ibi enim transfcriptionis mentio non fit, nifi 

 ubi lex facultatem dat tertio posfesfori, veluti em- 

 tori rem hypothecis liberandi (1). 



Mirum videtur Codicis auctores et a jure Rom. 

 et ab antiquo jure Gallico recesfisfe; fi vero diver- 

 fi hujus juris caufam quaeramus , eos permovisfe 

 illud fystema putarem , quia commerciis magis fa- 

 vere videtur, adeoque e caufa falutis publicae 

 commendandum est. Contendunt fic contraetu» 

 fere femper perfici, cum contra, fi traditio ad id 

 accedere debeat, faepisfime conventiones effectus 

 fortiri nequeant. Nunc vero nuda voluntatis de- 

 claratione acquirimus per nosmet ipfos et trans- 

 ferimus in alios omnes res , quae conventionis ob- 

 jectum esfe posfunt (2). lllud vero principium 

 noxios effectus attulisfet dominii fecuritati , nifi lex 

 quoad immobilia exceptiones quasdam propofuisfet , 

 quae regulam valde limitarent, et alia principia quo» 

 ad mobilia fancivisfet. De iis paucis dicendum erit. 



Primo loco hic in cenfum venire potest excep- 

 tio quam art. 218 1. affert: nam licet conventione 

 dominium fit translatum , qui rem acquifivit, 

 eam hypothecis purgare nequit , nifi quatenus 

 titulum acquifitionis transfcribi curaverit. 



Se- 



(j) Motifs, Tom. VII. N°. io<3. p. 114- 

 1«) Mo tifs, Tonu VI. N». 70. p. 5. 



