J U R I D I C A. 6 ? 



et cur igitur quis magis teneretur ad dandum , quod 

 promisit, quam ad praeftandum factum quod in fe 

 fuscepit ? Nequit porro creditor cogere debitorem , 

 ut interesfe loco facti fuscepti folvat ; cur igitur 

 hic fefe liberaret obligatione fua interesfe tantum 

 praeftando, cum creditor facti praeftatione indi- 

 geat (i). Haec principia fancivit jus Rom. licet 

 enim leges ftatuant, aliquem ad damnum et inte- 

 resfe condemnari posfe, fi factum promisfum non 

 praeftet , inde tamen non fequitur promisfarium in- 

 vito ad id cogi posfe, ut contentus fit praeftatio- 

 ne damni et interesfe, quia aliud pro alio inviro 

 creditori obtrudi nequit, 1. iu $. i. ff. de reb. 

 cred. Quod ad vinculum juris praeterea inter obli- 

 gationem ad dandum et faciendum , nullum discri- 

 men faciunt leges, 1. 2 et 23. ff. deO. et A. (2) 



II. Aequitatem , quam Jct i Romani hac in parte fe- 

 cuti funt , auctores codicis quoque fervarunt. Cum 

 enim nemo ad factum cogi posfit , ne fic libertati pri- 

 vatorum impedimentum ponatur, ftatuerunt obli- 

 gationem faciendi vel non faciendi , fi a parte debi- 

 toris haud obfervatur, locum facere praeftationi 

 damni et interesfe, art. 1142. Inde vero concludi 

 nequit oriri ex hac conventione obligationem al- 

 ternativam , adeo ut five factum five damnum et 

 interesfe praeftandum fit. Si quis enim impedire- 



tur 



(0 Gliick,!.]. Tom. IV. p. 2. §. 3I 6. 

 (.2) Warnkoeuig, J. 1. Tom. II. n°. 416. 



E a 



