J U R I D I C A. 69 



CONCLUSIO. 



Expofitis principiis effectibusque conventionum 

 generalioribus , paucis contrahamus quae huc usque 

 disputavimus. Obfervavimus in multis jus hodier- 

 num cum jure Romano convenire , licet faepius 

 longe diverfa fanciverint (praecepta. Discrepantia 

 autem haec ad tres potisfimum obfervationes re- 

 ferri potest , quae notam , ut ita dicam , characte- 

 risticam inter utrumque jus conftituunt. 



I. In jure Rom. fola voluntatis declaratio inter 

 partes contrahentes civilem obligationem et actio- 

 nem producere nequit ; fed ad id accedere debebat 

 legis dispofitio e generali juris fanctione vel fpeciali 

 conftitutione plenam obligandi vim conventionibus 

 concedens. In jure vero hodierno folus confenfus , 

 modo a perfonis contrahendi capacibus , et fuper 

 objectum licitum interpofitus, valide obligat, ex- 

 ceptis tantum iis contractibus , in quibus folennia , 

 lege praefcripta , obfervanda funt. 



II. Cum peculiaris Romanorum procedendi mo- 

 dus ex ufu recesfit , discrimen quoque inter con- 

 tractus bonae fidei et ftricti juris fecundum jus ho- 

 diernum cesfavit. Nam apud nos omnes conven- 

 tiones bonae fidei dicuntur. 



III. Nudae voluntatis declarationi majorem vim 

 jus hodiernum tribuit , quam jus Rom. Per folum 

 enim confenfum dominium rerum , quae in con- 



ven- 



