4 PRAEFATIO. 



nimis breve fuit. Dedi tamen , quod potui, non 

 quod dare debui. Sed , fi quid, vel minus accu- 

 rate, vel minus limate fcriptum mihi exciderit, 

 quod faepius factum esfe mihi perfuafum habeo , 

 huic infantiae meae in vestra benivolentia , ne de- 

 fit praelidium etiam atque etiam rogo. 



Postquam animum ad fcribendum appuleram , ca- 

 vendum mihi videbatur , ne , aut motuum bellorum- 

 que civilium historiam traderem , aut G u 1 i e 1 m i 

 vkam et res gestas enarrarem, aut elogium tantum 

 confcriberem. Pauca tamen , ad historiam et Rei- 

 publicae ftatum pertinentia fubinde ingerenda vide- 

 bantur , ut quae ad G u 1 i e 1 m i prudentiam rite 

 explicandam omnino necesfaria esfent. Saepius quo- 

 que ipsius G u 1 i e 1 m i orationes vel literas , aliquan- 

 do integras , aliquando paullulum contractas , tra- 

 didi. Quemadmodum enim ex ungue leo , ita ex 

 illis G u 1 i e 1 m i prudentia optime cognoscitur. 



In magna fontium ubertate eos tantum adhibui , 

 qui ad argumentum nostrum vel maxime fpectant 

 et fide dignisfimi funt. Quare Strada, aliisque , 

 quos videre mihi non datum est, facilius carere 

 potui. Propter argumenti amplitudinem nonnullas 

 res , etfi memoratu dignisfimas , accurate narrare mi- 

 hi non licuit. Itaque , fi aliquando brevior , quam 

 par erat , in expofi:ione fui, optimos quosque 

 fcriptores laudare curavi. — Valete, viri Clarisfi- 

 mi , mihique favete ! 



CA- 



