L I T E R A R I A, 17 



. Huncce libellum accipiens , Rex iterum iracun- 

 dia perculfus cst, eamque tamen iterum callide 

 occultavit atque ita respondit, ut Ordinibus fa- 

 cile morem gerere velle videretur. Dixit enim , 

 copias Hispanas ad patriam contra vicinos tuen- 

 dam omnino necesfarias esfe atque infervire pos- 

 fe ad filium Carolum in Belgium deducen- 

 dum. (1). 



Deinde vehementer fe dolere confesfus est, quod 

 Ordinum voluntatem non prius noverat. Si hoc 

 enim prius factum esfet, Hispanos omnes clasfe 

 fecum duxisfet. Tandem fe ipfum militum Hispa- 

 norum ftipendia foluturum easque quatuor elap- 

 fis menfibus , in Hispaniam revocaturum esfe pro* 

 miiit (a). —■ Quisque, opinor, facile animad- 



ver- 



„ dit Spaenfche gefpuys uit den latide te helpen verj'aghen t 

 „ hetwtlke ons ntch tot defer uren niet en is berouwea : j'a t 

 „ ter coutrarien , wij zijn dies wel verzekert , dat wij endo 

 „ mijne Heeren onze medegenoten , mitsgaders alle de gene , 

 ,, die fo lovelick ecn voornemen jonstich toegheiaau zijn ge- 

 „ weest , hebben fedanich een dciet volbragt , die in eewwig- 

 „ heijt niet genoeg en zal konnen gelooft werden." 



(1) De filio Belgis praeficiemlo nunquam cogitasfe Phi- 

 lippum cuique perfpicuum erit , qui novit, qualis illins 

 fuerit animus, ia Belgas proclivis et a paternis consiliis quam 

 maxime abhorrens qualeque infuper Philippi erga opti- 

 mura filium fuerit odium. Vid. Apol. pag. 44 et fqq. Leven I, 

 pag. iss. ibique laudd. Strada, lib. 7. — Brantome, 

 Un des hommes illustres. Part II. Thuanus, ib. XV. alii- 

 que. 



00 Vid. Wag. Op. I. VI. pag. 52. fqq. 



B 



