L I T E R A R I A. 43 



In magna fententiarum diverfitate ita fere Gu- 

 1 i e 1 m u s locutus est : 



„ Qui adhuc disfimulare. convenit ? fine ambage 

 „ nunciandum est Regi, hoc in ftatu falvam ftare 

 „ non posfe rempublicam. Multitudo «cx magnjl 

 „ parte a religione majorum deficit , nec pares 

 „ funt magistratus tanto incendio. Proprio vitio 

 „ Prbvinciae laborant, propter facerdotum mores 

 „ fordibus maculatos. Frustra contagio arcetur, 

 „ cujus caufa in visceribus alitur. Quid edicto- 

 „ rum feveritas hactenus profecit , niii ut atro- 

 „ cior fuccederet Inquifitio? neque haec ipfa coer- 

 „ cendis flagitiis fatis valida ; mitioribus remediis 

 „ eluendae funt hae maculae. Ostentata tormenta 

 „ ingenia exasperant , ex unius cineribus raille re- 

 „ nascuntur; male id cogitur ad quod perfuaden- 

 „ do pervenire oportet; acrius ftimulat, qui con- 

 „ fcientiis vim affert , et intempestiva funt remedia , 

 „ quibus delicta magis accendimus. Imitandi funt 

 „ periti medici , qui interdum plus quiete , quam 

 „ movendo proficiunt. Honeste cedit , qui tempori 

 „ cedit; hoc est necesfitatem aestimat. Nemo mihi 

 ,, priorum faeculorum innocentiam objiciat. Idetn 

 „ genius hodierna ingenia non conjungit. Neque 

 „ olim poenarum metus, fed fui mores quemque 

 „ continuere. Ne irritamenta quidem eadem fec- 

 „ tis nascentibus , quum adhuc inter paucorum , 

 „ viliumque confcientiam concluderentur : totae 

 „ hodie regiones huic disciplinae accedunt, ut mi- 



„ rum 



