L I T E R A R I A. 45 



„ tot divitiae istis hominibus e fcholastico fqual- 

 „ lore in concilium accitis , fi muneribus nihil 

 „ concederent. Scimus , quo conducti funt ftipen- 

 „ dio , nec illud par esfe , quod luxum et pom- 

 „ pam, et tam infames fumptus toleret. Uti- 

 „ nam tam modeste peccarent, ut negari flagitia 

 „ posfent. Nunc fi populo credimus , non aliter 

 „rectius, quam auro tentantur, nec quidquam 

 „ tam fancte indulgent , ut non accipiant , fed ut 

 „ promiscue omnes avaritiae non infimulem; ac- 

 „ cufare certamina , invidiam , fimultates posfum , 

 „ et privati odii ftimulos , quibus adverfandi li- 

 „ bidine invicem fe lacesfunt, et miferorum cala- 

 „ mitatibus injuriae fuae litant, Quis probet 

 „ intempestivam cancellarii Brabantiae jurgandi 

 „ licentiam , et exerceri folitas cum M a s i o 

 „ contentiones ? Dicerem erupturas in publicam 

 „ perniciem , nifi quis crederet , a me malignius 

 „ prolata , ad conflandam invidiam. Interim fci- 

 „ mus quam turbida fint confilia eorum, quibus 

 „ affectus ofiicit. Non est igitur , quod in discri- 

 „ men vocent innocentiam Procerum , quafi fci- 

 „ licet gubernatores , ad infamis cujusque lictoris 

 „ libidinem centurias militum fubministrare de- 

 „ beant. Ponant illi Senatores modum animo fuo , 

 „ ne tam proni fint ad indulgentias , quas cum a 

 „ nobis non impetraverint rei , in ista curia fta- 

 „ tim redimunt. Hoc est , quod rempublicam 

 „ funditus trahit. Nemo ad remittenda fcelera fa- 



9> 



Cl« 



