54 COMMENTATIO 



Gulielmus; hujus vero Viglius aeerrimus 

 patronus exftitit. 



„ Regis voluntas — inquit G u 1 i e 1 m n s — omni- 

 „ no perfpicua , ex variis deliberationibus profecta j 

 „ nobis explicatur. Huic igitur repugnare maximae 

 „ foret contumaciae , qua in acerbam Regis invi- 

 „ diam atque iram incurreremns. 



„ Agedum — inquit V i g 1 i u s — totam hane 

 „ iram in me fuscipio. Si reipublicae falut-i 

 „ tanto malo profuerimus, huic pervicacitati nos^ 

 „ trae postea facile veniam dabit." Tum Guliel- 

 „ m u s , „ quid quaefo , inquit , omnes nostri 

 „ tot rogatus , quid innumerae literae , quid tan- 

 „ dem legatio nuper fuscepta, apud regem va- 

 „ luere? Nihil profecto. — Quid igitur exfpecta- 

 „ bimus ? Num nos fenatores , promeriti ergo , 

 „ cujus nullam gratiam confequemur , regis odium 

 „ provocabimus (i)." 



Quorfum haec? — quaeret forte quispiam. An 

 Gulielmus reipublicae antea infignis propugna- 

 tor jurium , privilegiorum ac cogitandi libertatis acer- 

 rimus quondam vindex in Philippi fuperbi ty- 

 ranni partes tranfiit ? Minime vero. — Ita quidem 

 clamitant fcriptores Gulielmo infesti atque in- 

 tegerrimo viro hac in re labem adfpergere conantur, 

 non incallide arguentes: eum fibimet ipfi non conftitis- 



fe, 



(i) Vid. tfopperus, Op. 1. Viglii vita, pag. 45.— 

 Burgundus, Op. 1. pag. st. — Hooft, Op. 1. pag. 67. fqi 



