LITERARIA. 93 



tantum furami viri confilium animo contempla- 

 mur modumque, quo id perficere ftuduit, cogita- 

 tione perlustramus , quid admiremur magis , utrum 

 audaciam qua contra potentisfemum hostem , des- 

 peratum et formidolofum bellum gerere non ve- 

 ritus est , an fummam qua in hac fe ufus est 

 prudentiam et circumfpectionem , valde dubita- 

 mus. 



Etfi bellum , quod moliebatur , paullulum differ- 

 re tempusque opportunius exfpectare mallet, quo 

 vel Albani vis ac potestas diminuta esfet, vel 

 ipfe viribus magis valeret , undique tamen tantope- 

 re precibus adhortationibusque invitabatur , ut am« 

 plius refistere noluerit (1). 



Primum apud Imperatorem Maximilianum 

 II. aliosque principes de injuria fibi illata vehe- 

 menter conquestus est atque ab iis auxilium con- 

 tra Hispanorum vim et contumeliam petivit. Mag- 

 na facundia iis expofuit , quo tandem temeritatis 

 Hispanorum libido prorupisfet , omne Belgium fer- 

 rea manu fibi fubjiciens , ipfique Germaniae ali- 

 quando periculofa futura. Imperator igitur literas 

 ad Philippum mifit , quibus eum admonuit , ut 

 a tanta licentia defisteret et G u 1 i e 1 m u m in bono- 

 rum posfesfionem restitueret. Verum P h i 1 i p p u s 

 respondit, omnia ab A 1 b a n ex regia voluntate geri. 



Gu- 



(1) Vid. Hooft, Op. I. Vol. I. pag. Ifl. 



