L I T E R A R I A. 105 



Itaqne nihil aptius Guliclmo in mentem ve- 

 nit , quam ut , quod ipfe aegre valeret , per alios 

 efficere Philippi que animum placare conare- 

 tur. Cum circumfpiceret ad quemnam Principem fe 

 converteret, Maximilianus imperator et propter 

 infignem , qua apud P h i 1 i p p u m pollebat , aucto- 

 ritatem et propter animum in Belgas et inprimis 

 in Gulielmum proclivem , omnium ei aptis- 

 fimus vifus est, qui eum cum rege in gratiam 

 reduceret. Hunc igitur rogatum , ut erat, faci- 

 lem ac benevolum reperiit. Maximilianus om- 

 nia, quibus Philippi animum delenire et cum 

 Belgis reconciliareposfet, adhibuit. Vanam vero in 

 pectore fpem aluit. Philippi contumacia, nec 

 precibus , nec miferiis neque etiam Imperatoris ad- 

 monitionibus movebatur (1). 



Interim ex Paulo Buisio, integerrimo ho- 

 mine , patriaeque amantisfimo , qui clam ad G u- 

 1 i e 1 m u m profectus erat , omnia quae in Belgio 

 agebantur accurate accepit. Postquam omnetn re- 

 rum ftatum mente et cogitatione perlustraverat , 

 five aliorum confiliis admonitus , five fuis ip- 

 fius utens rationibus , fortunam , terra huc us- 

 que ei infestam , mari experiri decrevit. Itaque 

 collectis nonnullis navibus, quibus Adrianum. 

 Bergensem dominum a D olhain aliosque prae- 



fe- 



(O Vid. Hooft, Op. 1. I. p?.g. 303. — Van Meteren, 

 Op. 1. pag. 514. — Levtn cct. II. pag. 150. 



