L I T E R A R I A. 107 



plomatibus fuis auctoritatem daret. Haec resmultis fa- 

 ne difficultatibus implicita nec facile expeditu videtur. 

 G u 1 i e 1 m u s enim muneribus fuis , quibus in Bel- 

 gio ornatus erat fua fponte fe abdicaverat iisque 

 infuper ab A 1 b a n o erat privatus. Quare nulla 

 proprie in Belgio gaudebat potestate. Araufiacus 

 quidem et Nasfavius Princeps erat; fed hoc nomi- 

 ne contra Hispanos arma vertere non poterat. Ve- 

 rum, quamvis haec ita fint, non omni omnino defenfio- 

 ne caret G u 1 i e 1 m i agendi ratio. A 1 b a n u s enim 

 contra jus fasque G u 1 i e 1 m u m accufaverat , dam- 

 naverat ejusque bona aerario addixerat. Haec ju- 

 ris laefio tanta profecto erat, ut Gulielmus 

 nulla amplius obedientia teheri atque injurio im- 

 perio hostem fe probare fuo jure posfet. Porro, 

 ut vitae periculum effugeret, in Germaniam rece- 

 dere coactus fuit et contra jus publicum , quod 

 imperantibus intercedit cum magiftratu , omnibus 

 honoribus destitutus est. Quum igitur non legi- 

 timo modo praefecturis fuis privatus esfet , hoc ti- 

 tulo provinciarum fuarum jura fibi vindicare vimque 

 injustam repellere poterat. A 1 b a n u s potentiae 

 fuae limites excesferat , omnem Ordinum vim et auc- 

 toritatem fregerat , neglexerat atque , quamquam fe 

 hostem non profesfus erat , hostili tamen manu in ci- 

 vcs faevirefibi permiferat. Eandem igitur licentiam 

 Gulielmus fibi fumere ac , etfi fe regis hostem 

 non diceret, Hispanorum injuriam depellere, no- 

 vo quodam jure valebat. 



Ve- 



