L I T E R A R I A. 139 



„ turos esfe , nifi a malevolis hominibus ad dererio- 

 „ res rariones esfent adducti. Quia igitur confitetur 

 „ nos , antequam arma fuscepimus , officio nostro 

 „ rite perfunctos esfe , necesfe est , ctiam confi» 

 ,, teatur, fe per injuriam in innocentes cives fae» 

 „ viisfe , urbes deripuisfe , incendio delevisfe in» 

 „ colasque ad dira quaeque fupplicia rapuisfe ej 

 „ nefasta morte affecisfe. 



„ Quae quum ita fint , per Deum , qui cpro- 

 ,, nam tibi impofuit, fceptrumque in manibus de- 

 ,, tulit, te oramus atque obtestamur ^ut nos ad 

 „ pedes ftratos fubleves precibusque nostris fa- 

 „ veas. Obfequium haud recufamus , verum peti- 

 „ mus tantum , ut nobis cogitandi libertas conce- 

 „ datur , ut verbi divini interpretationem audire 

 „ nobis liceat, quo aliquando fummo judice co- 

 „ ram actionum nostrarum rationem reddere pos- 

 „ fimus. Rogamus te, 11 1 ab Hispano milite nos 

 „ liberes nobisque ea concedas jura , ea privilegia, 

 ,, eam libertatem , quibus olim gavifi fumus quae- 

 „ que a te, patre tuo Carolo et majoribus ac- 

 „ cepimus. Quod ubi nobis a te impertiri nove- 

 „ rimus , ncn tantum parati fumus , ad arma de- 

 „ ponenda , verum etiam fidem nostram tibi da- 

 ,, mus , nos ultro terra marique imperio tuo ob- 

 ,, fecuturos esfe. Haec per Deum praepotentem ad- 

 ,, juramus; quae nifi ex animi fententia ita a no- 

 „ bis dicta fint, Deum optimum maximum oramus 

 „ ne animis nostris parcat. 



„ Quod 



