L I T E R A R 1 A. 151 



impetrato confenfu, migrare vetuit abfterruitque. 

 Porro , eos , qui a. 1566 patriam reliquerant in 

 Jus vocari jusfit , ut discesfus caufam exponerent. 

 Quodfi negarent, eorum bona publicarri jusfit. 

 Praeterea pecuniae pubhcae conditionem magno in- 

 genii acumine meliorem reddidit et amplificavit. 

 Nimirum omnes naves, quae merces ducebant , 

 diplomatibus inftruendas esfe legitimamque pro iis 

 pecuniam foivendam esfe decrevit. Quo decreto , 

 absque civium infigni damno aerarium magnas ac« 

 cesfiones fecit (1). 



Hoc loco quaestio nobis fuboritur, quonam 

 tandem jure Gulielmus cives , ex patria dis- 

 cedere cupientes , prohibere et retinere potuerit. 

 Si generarim quaeramus , an imperanti liceat cives 

 vi coercere , ut in patria remaneant , equidem hoc 

 affirmare non audeo. Etenim cives , alicujus civita^ 

 tis focii, fua ipforum voluntate in civitatem coiis- 

 fe intelligendi funt atque adeo , quamdiu in ipfa 

 civitate degantur, civitatis jure tenentur , atque ad 

 certas ac definitas obligationes praeftandas obftricti 

 funt. Quas obligationes propterea in fefuscepisfe in- 

 telliguntur, quia in civitate quadam vitam agentes , 

 commoda ejus fimul cum incommodis cupivisfe du- 

 cuntur. Itaquequamviscivitatis incommoda impenfe 

 augeantur, ea cum aliis civibus perferre tenentur, 

 donec in ipfa civitate morantur. Hoc vero non 



im- 



(1) Levcn cet. II. pag. 485. fqq. 



