176 C M M E N T A T I O 



rat tantaque pericula adierat hic quoque vicit. Re- 

 fionem hostibus atque inimicis repletam non re- 

 formidabat ; vitae fuae periculum facere non time- 

 bat , fi patriae commodis prodesfe poterat. 



Bruxellas, fummo honore civiumque gaudio or- 

 natus , advenicns, Ordines ftatim admonuit , ut 

 copias fuas contraherent , atque Austriacura 

 fine ulla mora Namurcae obfiierent. Venun Or- 

 dines, regiam auctoritatem etiam nimium venera- 

 bantur , quam ut ipfum Gubernatorem vi adoriri 

 auderent(0« Melius fane fecisfent, fi Gulielmi 

 confilio obfecuti esfent neque Austriaco tem* 

 pus concesfisfent , quo primus arma fusciperet. 



Antequam bellum , quod imminebat , exardesce- 

 ret, Ordines, confentiente Gulielmo,cum A u- 

 s t r i a c o iterum de pace agere de creverunt. Itaque 

 legatos ei miferunt , qui pacis conditiones propo- 

 nerent. Postularunt , ut pax Gandavenfis fervare- 

 tur, ut milites extranei dimitterentur et ut Bel- 

 gium a rege et Ordinibus regeretur. Haec vero 

 Austriaco, qui bellum ante omnia cupiebat, 

 minime placuisfe , quisque facile intelligit (2). 



CO Vtd. Bor, Op. I. Libr. XI. fol. 285. fq. — Hooft, 

 Op I. 533 fq. — Van Meieren, Op. 1. 111. pag. 41.— 

 Livin cet. pag. icc. fq. 



(a) Vid Bor, Op. I. Libr. XI. fol. a8r. fq- — Hooft, 



Op. I. P»6- 435- — *•*■■ cet - llL P a 8- ,l3, fq< 



