ioa C O M M E N T A T I O 



s. §• 



Dum haec geruntur Parmensis ftrenue ope- 

 ram dedit , ut partem Belgii meridionalem in fua3 



par- 



,, hope gefteld op onfe oneenigheydt; zy hadden alreede fom- 

 „ mige provintien gepractifeerd ende over hare zyde gebracht, 

 „ die cven zoo veel verfcheyden raedtflagen hebben ghehadt 

 „ als d3er maenden in 't jaer zyn : oock hadden fe tot harer 

 „ handt fommige vergiftighe luyden, die hen midden onder 

 „ ons lieden hielden. Na wat hulpe ende remedie tegen de 

 „ oneenigheyd hadde men beter konnen uytflen dan eenjj;- 

 „ heydt: ende wat gewisfer oft bequamer prefervatief tegen 

 „ het fenyn der tweedrachtigheydt dan eendrachtigheydt 7 

 „ Door't middel van de welke alle haer beworp ende bedryf» 

 „ alle haerc raedtflagen by nachte gehouden , ende haer hey- 

 „ melick verftandt zyn in eenen oogenblik verfpreidt ende 

 „ verftroyt worden : want Godt, (die een Godt is des vredej 

 ,, en der e;ndrachcigheid) woudc daermede bewyzen , hoe 

 „ groot een afzien ende grou , dat hy van bedrieghelicke ton« 

 „ gen heeft, ende hoe lichtelick , dat hy zulke valfche enda 

 „ vervloeckte aenflagen kan omverre ftooten ende omkeeren. 

 „ Sier, myne Heeren, wat een open velt, dat wy hen laten, 

 „ ora tc mogen tieren ende baren , ende he n ongherust ge» 

 „ noegh te (tcllen. Wy bekennen haerlieden , dat wy de Unie 

 „ eerst gedreven hebben, dat wyfe dacr naer gevoordert heb- 

 », ben , ja dat wy ons beneerttigt hebben , dat ze mochte on- 

 „ derhouden wtrden. Ende wy feggen ulieden noch meer, 

 „ jae feggen het zoo luyde , dnt wy wel begeerden, dat het 

 „ niet zy alleene, maar ook de geheele wcreld hoorde: oti- 

 „ derhoudt uwe Uuie wel : bewaert uwe Unie wel. Doch 

 „ tiet neerftigh toe, myne Heeren , dat ghy niet alleene met 

 „ woorden of by gefchrifte, rnaer oolt met der daedt ter 



