I N T R D U C T I 0. ff 



Mathefeos partibus, imprimis in tangentibus ducen- 

 dis , ab algebra auxilium petiverunt i). Eum 

 fecuti funt Fermatius 2) , Huddenius 3) , 

 Slufms 4) , Gregorius 5) , Wallis 6) , Bar- 

 rovius 7) aliique. Quorum omnium inventio» 

 nes, fere tantum ad curvas algebraicas fpectabant. 

 Exeunte vero feculo XVII. uno eodemque fere 

 tempore exftiterunt viri celeberrimi , Newtonus 8) 

 et Leibnitfius 9) , hic in Germania , ille in An- 



1) Ille Cartesius, de fua ratione tangences invenierdi 

 agens „ problema," inquit, „ nec verebor dicere, non modo 

 eorum, quae fcio, hoc utilisflmum et generalisGmum esfe , fed 

 etiam eorum, quae in geometria fcire unquam delideraverim. " 

 Conf. Cartesii, Geom. Lib. II. pag. 40. Amft. 1683. 



2) Montucla, Hist. des Math. , L. II. pag, 138. 



3) Mont. 1. 1. II. p. 412. 



4) Mont., 1. 1. II. pag. 159. 



5) Mon t. , II. p. 376. 



6) Mont. , II. p. 376. 



7) Mont. , II. p. 348. 



8) Newtonus, anno 1676. m. Junii d. ia. ct m. Oct. U. 

 34. literas Leibnitsio dedit , in quibus ei npparuit, fibi esfe 

 methodum determinandi quantitates maximas et miniraas , du- 

 cendi tangentes, cet. . Quae methodus ab eo Fluxlonum dicca 

 est, et anno i<137. edidit fuum opus de Principiis math. phi- 

 lof. nat. Conf. Mont. , II. p. 369. 



9) -Leibnitsius, primas regulas caiculi , differentialis 

 ab eo dicti, edidit in Actis erud. Lipf. fub titulo: Nova me- 

 thodus pro Max. etMin. itemque tangentibus, quae necfrac- 

 tas nec irrationales quantitates moratur et fingulare pro illis 

 calculi genus. Cf. Monc. , II. pag. 377. Postero wmpore 



