tf INTRODUCTIO. 



glia, quorum laus propter inventionem calculi 

 differentialis , dummodo mathefis honore debito 

 afficeretur, numquam exftingui poterit. Horum 

 ope inventionis omnium curvarum tangentes facil- 

 lime deierminantur. 



Ab hisce autem Geometris non tantnm diverfo 

 modo inveniebantur , fed etiam confiderabantur. 

 Antiqui Geometri i) dixerunt , tangentem curvae 

 esfe lineam rectam , quae habeat punctum curvae 

 commune, ita ut inter hancce lineam rectam et 

 curvam nulla alia recta duci posfit. Postero tem- 

 pore , quo Algebra et Geometria alia ad aliam ap- 

 plicarentur , Geometri tangentes confiderarunt i) , 

 vel tanquam fecantes , quarum interfectionum 

 puncta, quae curvae communia habeant, coinci- 

 dant, vel tanquam prolongata latera 3), lnfinite 

 parva curvae, quae curva tum habebatur esfe po- 

 lygonum infinite parvorum laterum , vel tanquam 



lineam 



inter Le ibni tsium et Newtonum aemulatio exftitit de 

 honore inventionis , de qua vidd. Mont. , II. p. 378 et Comm. 

 epist. in Newt op. omn. , Tom. IV. pag. 510. ed. Hors- 

 ley. Deinde bicce calculus imprimis promotus est a March. 

 dc 1'Hopital. a fratribus Jan. et Jac. B crnouil lii s et ab 

 Hnigenio. ConrT. de historia tangentium Analyfe des inf. 

 petits de 1'Hopital, prdface et Klugel, Math. \V6rterb. voce 

 Beriihrende linie, pag. 279. 

 O E. g. Euclides, in Math. Lib. III. 



2) F. g. Cartesius, in Ceom. II. p. 39. 



3) E. g. Leibni tsius, in Act. erud. anno 1684. p. 585. 

 et Op. omn. III. p. 170. 



