MATHEMATICA. 41 



curfus obfervetur momento, quo tangens parallela 

 fit axi abscisfarum , ideoque ^- =2 o , patet qui- 

 dem, ordinatam y maximum asfequi valorem, fi 

 curva fit concava vel |£ pofitivi figni, minimum 



vero, fi convexa vel negativi figni; aut (i , 

 *=s/CO confiderata, curfus curvae obfervetur 

 momento, quo tangens parallela fit axi ordinata- 



rum, ideoque d f = o, patet etiam, absdsftm-* 

 maximum asfequi valorem , fi ~ fit pofitivi figni, 



minimum , fi negativi. Plura autem de Maximis et 

 Minimis e cpnfideratione tangentium non concludi 

 posfunt , e. g. quomodo de valore x et y fit judi- 

 caudum, fi quotus differentialium fiat infimtus. 

 Haecce igitur est caufa , ob quam defisto agere de 

 Maxhnis et Minimis 1). 



O Cf. La Grange.L 1. P. » Ch. V. pag. =09. Inter 

 alios Leibnitsius (1. 1.1 »M P*?- «». Act. Erud. 1684) 

 et 1'HopitaI (1. 1. Sect III. pag. 4 hanc doctrinam cum 

 «ngentibus conjunxerunt; deinde etkm Cramer 1. I. $. IJW- 

 p. 487); Newtonus vero (l. 1. Tom. II. Cap V. §. i-5> 

 derivavit eam e confideratione fluxionum, uti etiam Maclau- 

 rin (Flusc. TomJII. Art. 8 S 8); e functionibus derivarunt 

 Euler,'(ln(t. calc. diff. P. II. Ch. X), Hennert (Cnrf. 

 • Math. III. S- 89- feqq.), La Croi« (1. L I. S- l*4f P' 

 560 feqq.) aliique. 



