MATHEMATICA. 57 



tam, in quacernitur inflexio; nam ramus NO evol- 

 vendo defcribit partem evolutae HG , et ramus MN 

 partem FG 1). 



§. 21. 



Evoluta, de qua hucusque actum est, nonnun- 

 quam propria esfe dicitur, ut dignoscatur ab alte. 

 ra AB , (fig, 24) , conformata ab interfectionibus li- 

 nearum rectarum AC, AC cet. , quae per curyae 

 puncta fubfequentia C,C cet. funtductae, et unum 

 eundemque angulum cum tangentibus curvae in his 

 ce punctis faciunt , quam lineam A B Fontenelle ap- 

 pellavit evolutam imperfectam. Deinde Reaumur hac 

 de evoluta pauca edidit , et tandem Lancret , a quo 

 haecce evoluta imperfecta nominata est curva evo- 

 lubilis (deVeloppoide) et curva ipfa trajectoria 

 tanquam unum eundemque angulum faciens cum 

 lineis rectis , quae ad eam funt ductae. Haec evo- 

 luta inperfecta praeter alias hac mira gaudet proprie- 

 tate, fcilicet evohitain perfectam cujuscunque evo« 

 lutae imperfectae esfe evolutam imperfectam evo- 

 lutae primariae , et evolutam imperfectam cujuscun- 



que 



l) Conft. L a Croix, 1. 1. I. §. »34. pag. 46©. Henn. I.I. 

 §. 143. pag- 123 fsqq- Craraer, 1.1. §. 119, pag. su. Eule- 



ri, Introd. in anal. inf. P. II. pag. 173, §. 319 feqq. et de 

 cuspide fecundae fpeciei, pag. 179, §. 333, de qua cf. l'H&- 



pital, Anal. des inf. pet. p. 101, §. 109. 



