138 C M M E N T A T I O 



Leibnitsius^veroi) confideravit hanc curvam 

 tanquam conformatam ab interfectione infiniti nu- 

 meri circulorum fubfequentium , quorum centra in 

 axe fita funt, quo cafu radii circulorum evadunt 

 normales curvae quaerendae , et relatio inter nor- 

 males et partes axeos convenientes eadem exfistit 

 atque relatio inter radios et abscisfas , quae respon- 

 dent centris circulorum. 



Exfistente a abscisfa , quae respondet centro , et 

 b radio, est aequatio circuli y z + (a — #) 2 =2#. 

 Aequatio autem propofita inter a et b praebet bz^F (a) 

 Ergo determinetur quantitas a 9 ejus valor fub- 

 flituatur in aequatione circuli et ipfa inter ae- 

 quationem, quae tum exfistit, hujusque differentia- 

 le eliminetur ; quo facto pervenitur ad aequationem 

 curvae quaefitae. Ponatur igitur, uti Leibnitsius, 

 b*"=za k 9 in qua aequatione k est conftans arbitra- 

 ria. Qua aequatione fubftituta mutatur aequatio 



circuli in 



^24.^°— a a x +a* — a k = o , 



quae e respectu ipfius parametri difFerentiata fub 

 hac forma fe praebet 



( — q.x+2. a — k)d az=.o , 

 unde 



k + Q x 



*=— 7— , 



quo 



1) Vid. Act. erud. Lipf. A°. 1694- nova calculi difterentia- 

 lis applicatio rell. Conf. Leibnitsii et Bcrno u ili i, com- 

 "merc. epist. Tom. I. Ep- V. 



