( 86 ) 
eo videtur quaerenda, quod idolorum plurium- 
que Deorum cultum nondum deferuerant. Nus- 
quam enim hac de re fic mentio (2) ;. et vero 
Hebràeis, per totum regnum Perficum disper- 
fis, id potisfimum vitio vertebatur, quod mo- 
ribus fuis ab omnibus populis diverfi , in caufa 
religionis nullam legum publicarum haberent 
rationem (7). Multo igitur probabilius ftatui- 
tur, plerosque Israélitas in locis, in quibus 
per duo propemodum fecula idque fatis felici- 
ter univerfe degerant, manere maluisfe, quam 
alias fedes petere, de quibus non nifi fando 
audierant (c). Unde facile colligitur, cur plu- 
res redierint ex Judaeis, quibus patriae tem- 
plique recens erat memoria. 
In utrosque autem et Israélitas et Judaeos, 
quocunque tandem loco verfantes, gentis He- 
braeae in patriam reditus magnam vim habuit, ut 
Jehovae toto animo addicti manerent. Qui 
enim remanebant in exteris regionibus, non 
poterant non vehementer gaudere, templum, et 
quidquid ad cultum. facrum pertinebat , jamjam 
fore inftaurandum. Quod quidem ipfis docu- 
mento erat, Jehovam populum fuum non defe- 
ruis- 
(c) Conf. Muntinghe, 1, 1, T. VIII. P. 63. 
(2) Esther. III: 8. 
(c) Conf, Cl Pareau, Antiq. Hebr. p. 26. 
