( 89 ) 
rit (2). Quae quidem omnia nobis confirmare 
videntur , quod íaepe monuimus, Hebraeos 
non uno temporis intervallo, fed per longam 
annorum feriem a fümmo idololatriae ftudio 
magis magisque ad vehementisfimum ejusdem 
pervenisfe odium (2). Quod ut tandem pla-- 
ne confummaretur, effecerunt alia quaedam in 
nostro argumento minime negligenda. 
Primum itaque huc in cenfüm veniat odium , 
quod Samaritanos inter et Judaeos extitit, acer- 
rimum (c). Samaritani enim , five Israélitae, 
e decem tribubus in regione füperftites, novi- 
que iis admixti et ex Asfyria misfi coloni (7), 
in templo exftruendo communem cum Judaeis 
rem agere voluerunt; a quibus cum repulfam 
ferrent, alto fupercilio in istam gentium collu- 
viem defpicientibus, mox quacunque opportu- 
nitate opus molestisfimum impedire, ac tandem 
plane interrumpere tentarunt (e). Quo magis 
vero a perdifficili labore avocabantur Judaei, 
eo majore etiam ejus inflammabantur ftudio. 
Quo 
(7) Ezra IX et X, Nehem, XIII: 23 - 3o, coll, Ma- 
Plach, II: 10 - 14. 
(5) Conf. etiam Niemeyer, l. |. Th. V. p. 120. 
(c) Conf. Niemeyer, 1. 1, Th. V. p. gc 
(4) » Reg. XVII: 24. 
(e) Ezra 1V. 
