facerdos fummus, qui, cum nullus esfet po- 
puli in patriam reverfi post Nehemiae aeta- 
tem princeps peculiaris, in rebus civilibus 
magnam habebat auctoritatem. — Quod igitur 
plurimorum maxime principum virorum exem- 
plum religioni magno fieri potuisfet detrimen- 
to. At vero cultui Mofaico ftabiliendo pro- 
fuit illud magis, quam nocuit. Erant enim 
jam eo nunc progresáíi Hebraei, ut, fi vel 
nonnulli ad idola relabi posfent, univerfi ta- : 
men populi ingenium ab iis abhorreret. Quo 
plures idcirco inveniebantur, qui Graecis mo- 
ribus vehementer delectarentur, atque a facris 
peregrinis haud. magnopere abhorrerent, eo 
magis fefe istorum opinionibus opponebant 
alii, eoque feveriores fefe ostendebant cum in 
tenendis moribus. avitis, tum in tuenda etiam 
religione Mofaica (2). 
Ac fic quidem praeparati magis etiam fuerunt 
Hebraeorum animi , qui Antiochi tempore maxi- 
mis idololatriae illecebris refisterent audacter. 
Etenim, quamvis esfent eo tempore de principibus 
etiam viris in Judaea, qui Graecorum morum le- 
. vitatem fectati et dignitatis atque honoris illece- 
bris 
(z) Conf. omnino Muntinghe , 1. I. T. VIIT. p. 200-204, 
«qui in hac opinionum diverfitate jam vestigia agnoscit 
fectae Sadducaeorum et Phari(aeorum. 
