( 100 ) 
haec utriusque regni invidia perpetua. Post 
exfilium vero Babylonicum , mutata in Jehovae 
cultum idololatria, manfit haec eadem Hebrae- 
is invidia et aemulatio, et concertarunt de re- 
bus facris inter fe femper Samaritani atque Ju- 
daei; et fuit hoc Judaeorum in Samaritanos 
odium fimillimum ei, quod fuerat olim Israé- 
litarum erga Judáeos. Cui fi addatur aemula- 
tio maxima, quae intercesfit Judaeos inter Pa- 
laestinenfes atque Aegyptios, qui templum 
Heliopolitanum adibant (4), cernetur profecto 
in his fumma et antiquorum Hebraeorum et 
Judaeorum recentiorum: circa religionem indolis 
fimilitudo. 
Deinde íi affectuum vehementiam attendas 
et animi pervicaciam, eadem cernitur Hebraeo- 
rum indoles in commutata cultus divini ratio- 
ne. Ante exfilium enim in idolis colendis 
fumnta cernitur affectuum — vehementia atque 
pervicacia. | Etenim quidquid variis tempori- 
bus molitus esfet Deus, ut Hebraeos ab idolis 
colendis averteret , non eo id valuit, ut pervi- 
caces eorum animi frangerentur. Tota confti- 
tutio Mofaica falutem Hebraeorum fpectabat. 
Praefentisfimis praemiis eos Deus ad fe alli- 
ciebat , mala gravisfima , exfilium adeo iis mi- 
nq- 
(4) Conf. Muntinghe, |. 1. T. VHI. p. Fun | 
