Jd 
. C 104 D 
quibus vcl in bello ab hostibus afüiciebantur , 
vel quae in terrae fruges ab Jehova fibi im- 
- misfa fentiebant, in caufa fuerunt, cur fponte 
fua aliquando ad Samuelem venerint, qui apud 
Jehovam pro fe intercedere vellet. Item, Da- 
vidis et Salomonis aevo, fortunata rerum . con- 
ditio, quam Jehovae auctori acceptam refere- 
bant, et cultus externi pompa ac magnificen- 
tia, Templo exftructo Salomonaeo vehementer 
amplificata, Hebraeorum animes ab idololatria 
avocavit. Ejusdem vero generis caufae, fenfus 
externos vehementer afficientes, postea etiam 
magnam vim exercuerunt. Neque enim minae 
prophetarum gravisfimae admonitionesque con- 
tinuae, et, qua idolorum vanitas in plena luce 
collocaretür, inílitutio optima, omnem ad ido- 
lolatriam — propenfionem cohibere potuerunt. 
Accedere debebant mala gentisque calamitates , 
oculorum fenfibus expofitae animumque  quas- 
fantes. | Quocirca exfilium demum Dabyloni- 
cum rem, quae inchoata erat, perfecit. Patria 
everfa, templum dirutum, calamitates praefen- 
tisfimae, divinae potentiae et auctoritatis et maje- 
ftatis documenta illustrisfima, in patriam reditus; 
haec igitnr iis tandem perfuaferunt, Deum fuum 
Jehovam omnibus Diis longe. esfe fuperiorem , 
quin immo vanam esfe er inanem idololatriam. 
Quid multa moror? Quae caufarum genera, 
ani- 
