( "98 ') 
bes  conjungebantur Hebraeorum principes. 
Scisfüm porro Hebraeorum regnum" cum. multa 
in regno Judaico et Israélitico. concitavit disfi- 
dia, «m perpetuum peperit facrorum discrimen. 
Et vero quod apud Hebraeos maxime eo tem- 
pore viguit mercaturae ftadium, uti larga manu 
divitias inter popaülum distribuebat, ac luxuriei 
favebat, qua mores redderentur disfolutiores, 
ím fponte Hebraeos alliciebat ad facra cele- 
branda Phoenicum caeterarumque gentium pe- 
regrinarum. ^ Sed vero quod maximum est, 
non retroeresfüm esfe, fed omnino progres- 
fum circa religionem- Hebraeorum ingenium, 
ex ipfo patet exfilio Babylonico. Neque enim 
uilo modo in Israélitarum animos tantam vim 
habere potuisfet, ut brevisfimo temporis inter- 
vallo a fummo idololatriae ftudio ad maximum 
procederent verae religionis amorem, nifi jam 
 4ntea ad id praeparati fuisfent eorum animi. 
Jpfum vero exfilium. rem, quae antea inchoata 
crat, ita perfecit; ut ad pristinum malum nun- 
quam fere redierint. Deinceps Jehovae cultui 
magis etiam fefe dederunt Hebraei. In patri- 
am qui redierunt, templum et facra, perdiu 
interrupta, inflaurarunt, ct vindicarunt vehe- 
menter a Samaritanis. Qui in exteris regioni- 
bus manferunt, primi cogitasfe videntur de 
fyuagogis exítruendis, in quibus: ab Hierofo- 
ly-. 
