C 109 ) 
l]ymifano templo remoti, divino cuidam cultui 
vacarent (7). Et fic quidem , cum antea vix 
per aliquod tempus Jehovae adhaererent, nec 
nifi per legatos divinos admoniti et »paene coz 
acti poenis divinis; nunc eo procesferunt, ut 
fponte fua et nemine monente ad cultum Mo- 
faicum esfent propenfi, neque etiam Principum 
fuorum et Sacerdotum , Graecis moribus de- 
lectatorum , exemplo a religione avita fe avo- 
cari paterentur. Quid? quod tantum Jehovae 
cultui ftatuerunt pretium, ut, quamvis amplisfi- 
morum praemiorum fpe ab Antiocho Epipha- 
ne pellecti et duris coacti legibus, immotam in 
religione ostenderint conftantiam: eoque tan- 
. dem progresfi funt Hebraei, ut fummo odio pro- 
fequerentur, quidquid aliquam idololatriae ha- 
beret fpeciem, et id omne fummo ftudio tue- 
rentur ac vita ipfa cenferent carius, quod ullo 
modo ad Jehovae cultum pertinere videri 
posfet. 
Sed et hgnc fuisfe progresfionem ingenii 
Hebraeorum , patet ex ipfa progresfione, quae 
cernitur in revelatione divina. Mofem enim fi 
cum Davide et Salomone comparemus, mag- 
num cernitur discrimen, lle quidem egregia 
quaeque placita de Deo tradidit, et quam Is- 
raó- 
(4) Conf, Cl. Pareau, Antiq. Hebr. p. 204. 
