dc d Qu ED 
postea rationibus theoreticis et practicis nixus 
videt, intellizit, et cum aliis communicare ac 
defendere potest. 
: Quam vero utilitatem ,' cum aliis, tum fibi- 
met, praeftare queat, qui talem  disquifitio- 
nem inílituit,- facile percipiet, -qui animum 
advertat ad miferos homines, ab omni hu- 
manitate. remotos ,. qui y. perverfis induci ra- 
tionibus , .zeó:xiv illam. ex animo fuo eruunt , 
benignisfimam hominum cum Deo necesfitudi- 
nem disfolvunt, etica omnem humanitatem tol- 
lunt, moralitatem perdunt, religionem . repudi- 
ant: (1) quo facto ne hominum. quidem fo- 
cietas flare potest. (2) Hos igitur qui con- 
vincit, hominibus animi tranquillitatem , huma- 
nitati homines , .Deo cultores reddiderit! Nam 
licet humanitas et virtus. propter fe. ipfas fint 
expetendae (3).et colendae, ea tamen est ha- 
rum cum períuafione de divina natura . con- 
iunctio, ut in hac nostra conditione, vel.a fe 
invicem haud feiungi queant, vel faltem . con- 
iunctae moralitatem multo. magis promoveant. 
Si deinde confideremus, fenfum et notiones 
ex 
(1) Cic. de Nar. Deor. L. I. c. 2. 
(2) M. vdn Schónberg, de sseer over. dex 
Gedsd. D. I. bl. 3o. Reimarus, voorn. JFVaarh. van den 
JNatuurlijken Godsd. Disf. X, S. oo. 
(3) Kant, Arizit der Urthéilkraft , f. 399. 
