( 61) 
Sic oritur rigor ille et inhumanitas eorum, 
qui omnes fenfus opprimunt, eos etiam, qui 
foócietatis faluti infervire folent, qui ita ne be- 
nevolentiae quidem aut mifericordiae , vel grato 
animi fenfuüi erga beneficum , indulgent. 
Alter vero myfticismo imbutus, ratione pror- 
füs neglectà, nonnifi fenfu fe duci patitur, huic 
uni indulget, hoc utitur moderatore , et ita ad 
nyftieismum rapitur; focietatem igitur relinquit , 
focietatis ftudia reprimit, humanitatem negligit , 
in folitadinem et deferta fe confert, et ita inu- 
tilis prorfus humanitati evadit. 
: Haec fatis confirmare videntur, quam neces- 
fárium fit utrarumque animi facultatum aequili- 
brium, et quantá fapientid ufa fuerit illa natu- 
ri, quae, ut fines propofitos asfequeretur, in 
homine talem conftituit virium proportionem , 
qualis optime humanitati conducit, quam qui 
negligit in peius continuo ruit. 
v9 
Quamvis rationis facultates praeclarae, fen- , 
füs praeterea optime comparati, homini ines- 
fent, ni(i tamen haec fimul in voluntatem vim 
fuam exercere, eamque ad agendum excitare 
posfent, nulla fere rationis et fenfus nobis es- 
fet utilitas. 
'Evepysía enim illa ni(i praeditus esfet homo, 
pulchre comparari posfet cum navigio, velis 
remisque deílituto; in mari tranquillo, neque 
idco 
