[^d , 
tür ac expetatur, magnam praeftantiae partem 
amittit. Denique omnia in nobis eo tendunt , 
ut convenienter rationi agamus, neque conditio- 
ne quadam interpofita, fed categoricá ratione, 
eius mandatis obtemperemus. 
| Vel fic tamen nulla est ratio , quare , qui ali- 
um. esfe finem ultimum putet, ideo finibus a 
nobis fupra indicatis, ad indolem naturae hu- 
ius, quae eos fibi propofuir, probandam, om- 
nem deneget. vim ; ea enim est diverfarum 
de fine ultimo fententiarum coniunctio, ut, 
five eum esfe dicas in perfectione hominis, fi- 
ve in obedientia legi praeftanda, five in. Dei 
gloria, five in humanitate, five in communi 
hominum falute, nihil quidquam tamen, hac 
.de caufa, finium veritati et efficacitati detra- 
hatur. | 
Nam qui obfequium praeftat virtuti, is fe 
ipfe perficere continuo ftudet, idem ille legi 
divinae, ratione practicà monenti, obtempe- 
rat, Deo honorem tribuit, divinaeque glo- 
riae evadit fpectaculum ; (1) is denique hu- 
manitati, et communi hominum faluti, (2) 
cuni 
Q)Hennert, Lesen , D. lll. bl. 348, ,Zfpiorisu. 
$, 214. 
(2) Herder, Ais über Gefch. der. Mensch. 11, Th. 
f; 220. 
