C 89 ) 
illa Deorum Dearumque diverfitas et. multitu? 
do. (1) Praeterea quoque, Deos ad huma- 
nae imbecillitatis rationem cogitantes, cultio- 
res etiam populi plures admittebant Deos, 
eosque fingulis regionibus, fingulis naturae re- 
gnis, caeterisque praeesfe-cenfebant. Unum 
enim Deum omnem: hunc mundum dirigere pos- 
fe vix credebant. Denique et vires fibi in- 
vicem contrarias , legesque naturae fibi invicem 
oppofitas, animadvertere arbitrabantur, quod et 
fortunata faepe fibi contingerent , et fimul mala 
gravisfima fustinere deberent. Et ita hisce ali- 
isque opportunitatibus inducti, infinitum fere 
numerum Deorum Dearumque maiorum et mi- 
norum gentium, fuo quique modo venerari 
folebant. — Imo et ii, qui harmoniam con- 
fpiciebant iftam. mirificam , eo tamen non fem- 
per. inducti fuerunt, ut, unum modo Deum 
agnofcerent; putabant, enim, prouti Balbus 
Stoicus : (9) Deos inter fe, quaft civili con- 
ciliatione et. focietate. comiuncios , unum. snn- 
dum, ut communem rempublicam aique ur- 
bem aliquam, regeré. 
Quodfi vero confideremus isevep/av illam , in 
omni hoc univerfo, aequabilitatem illam in 
e fin- 
(1) Hemfterhuis, 1l. l. p. 321. 
(2) Ci c. de naz, Deor. Vl. 31. 
