C 9o ) 
fingulis partibus, coniunctionem illam et' pro- 
gresfionem harum omnium ad unum finem fu- 
premum, ex hac mundi harmonia (1) ad 
unum confilium fummum , ex uno hoc confilio 
fummo ad unam naturam, quae omnes fines 
fübiectos ad illud tendere facit, | profitendam 
pervenimus. (2) . Virium enim tot rantarum- 
que concertationem fi contemplemur, fi dein 
ad harmoniam, ad quam rediguntur, et ad com- 
inunem earum finem, animum  advertamus, 
non nifi uno rectore omnium rerum admisfo, 
huius ordinis et barmoniae rationem fuflicien- 
tem invenire posfumus. 
io Tat 
JINonnifi natura omnipraefens , et fumma, in- | 
telligentia praedita, horum. finium au- 
cior esfe potest. 
Omnipraefentia q. d. divina patet ex finibus, in 
mun- 
(1) Ne male fententia mea intelligatur,  animadver- 
tendum puto, me neque e zd opiiso, meque e mun- 
do i0, fed e mundi huiusce harmonia, efficere, unam es- 
fe divinam naturam. Duo enim priora drgumenta , olini 
imprimis vfitata, iam refutavit Cl. Wyttenbach, in 
' Diss. de Unitate Dei, Opufc. Tom. 1I. p. 478. 491, 489. 
(2) Conf. Wyttenb. 1.1. p. 488. Plattners's 
AAphorisuen , Y. 588. Paley; t. 2. p. bl. 573. 
